Vorige week woensdag mocht ik in het kader van het project Beeldenbrekers van VHTO een presentatie geven op de Peter Petersenschool in Haren. Wauw, wat een mond vol. Allereerst maar eens even wat uitleg over het Beeldenbrekers-project.

Wat is Beeldenbrekers?

Beeldenbrekers is in het leven geroepen door stichting VHTO, het landelijke expertisebureau voor meisjes/vrouwen en bèta/techniek. Een van de doelstellingen van VHTO is om de participatie van meisjes in de techniek al op jonge leeftijd te stimuleren. Het beeldenbrekers-project is gebaseerd hun eigen pilot-onderzoek waaruit is gebleken dat genderstereotypering bij kleuters al een rol kan spelen in de beeldvorming van bijvoorbeeld bepaalde beroepen.

Het Beeldenbrekers-project is dus een soort interventie om deze stereotypering tegen te gaan. Het is geïnspireerd door het Britse project Redraw the Balance (zie filmpje). Hierbij staat een bezoek in de klas van vrouwelijke bèta/technische professionals centraal. Enter mijzelf dus 🙂

 

 

Hoe werkt het?

Je kunt je als school aanmelden en het programma voor je klas aanvragen. Als professional kun je je aansluiten bij VHTO en dan kun je dus worden ‘gematcht’ met een school uit de buurt. Het gaat altijd in tweetallen en in mijn geval was Inge van Ditshuizen, Maintenance manager van de energiecentrale in Delfzijl de tweede bèta-vrouw die meedeed. Het programma begint in de klas zelf, de professionals blijven nog even geheim en uit het zicht en de kinderen gaan praten over de beroepen en vervolgens een tekening maken. Daarna moeten ze per kind aangeven of ze een jongen of meisje hebben getekend.

De tekeningen

Nu zijn webdesigner/front-end developer en maintenance manager bij Akzo Nobel niet direct beroepen waar een kleuter een tekening van zou kunnen maken. De eerste stap is dus het omvormen van je beroep naar een ‘kleuterberoep’. Goed.. Ik werd dus ‘websitemaker’ en Inge ‘baas van de zoutfabriek’. Check de tekeningen! (Ik vind ze echt cool, sommigen hebben ook echt een computer! En een kindje had er ook een kat bij getekend, vond ik ook wel sympathiek.)

Oké ik ga dus webdesign uitleggen aan kleuters, maar hoe?

Op basis van de informatie die ik kreeg van VHTO en na wat overleg met de kleuterjuf hebben we voor mijn beroep dus het ‘kleuterberoep’ Website-maker bedacht. Ik zou mijn laptop meenemen, een schetsboekje en wat pennen.

Nou is mijn werk als websitemaker helaas niet echt tastbaar. Ik vind het zelf soms ook wel jammer dat bijna al mijn werk gewoon verdwijnt zodra ik de computer uit zet, dus ik had wel wat moeite met bedenken hoe ik het toch een beetje interessant kon houden voor de klas.

Daarom heb ik bedacht om live, op het digi-bord, te laten zien hoe je een website kunt manipuleren met code. Kleuren veranderen en letters groter en kleiner maken :). Ook vond ik het zelf leuk om ook het offline onderdeel van mijn werk te laten zien, het tekenen en bedenken. Een website begint namelijk gewoon nog op papier. Ik had dus ook echte schetsvellen mee zodat de kinderen thuis ook hun eigen website kunnen bedenken.

De presentatie

Na het tekenen van de beroepen krijg je dus 10 minuten om te laten zien wat je beroep inhoudt. In mijn geval hadden de kinderen niet verwacht dat ik een website-maker zou zijn en de eerste minuut ging even op aan de verrassing en verwondering van de kinderen. (erg leuk!) Ik kon in de kring gaan zitten en vervolgens een gesprek houden over wat er nou belangrijk is bij het maken van een website.

Ik vroeg aan de groep wat is nou echt het aller-aller belangrijkst bij het maken van een website? Jongetje naast mij: “Stroom! En dat is heel gevaarlijk. Maar niet bij mij thuis want wij hebben stroom wat niet gevaarlijk is.”

Het belangrijkst bij het maken van een website? Jongetje naast mij: “Stroom!”

Na het praten in de kring en het laten zien van mijn schetsboek met materiaal ging ik op het digibord de website van schooltv.nl manipuleren. Ik liet met de developer-tools zien wat je allemaal kon doen in zo’n website en liet de kinderen kleuren kiezen voor de header en andere elementen en bijvoorbeeld de lettertypes heel groot en heel klein maken. (zoals hieronder)

 

 

Hierbij kwamen in de verschillende groepen (ik presenteerde voor 2 klassen van c.a 30 kids per klas) ook verschillende dingen aan bod. Heel leuk om te merken dat de presentatie dus flexibel genoeg was om aan te sluiten bij wat de kinderen graag wilden zien. Vooral de groter wordende letters waren erg leuk en zorgden voor een leuke aanvulling over ‘pixels’. Wat is een pixel en hoe ziet een letter van 1 pixel eruit, en 100 pixels?

Ook in de eerste groep werd ik aangenaam verrast, de kinderen kenden alle kleuren in het Engels! Ook werd ik steeds in mijn uitspraak van het woord ‘website‘ verbeterd door een meisje dat vond (terecht) dat ik het niet Engels genoeg zei. Ze heeft me wel 20x moeten verbeteren.

Webdesign uitleggen voor de kleuterklas

De uitleg op het digibord en het veranderen van kleuren in de website.

Conclusie: Hoe zit het dan met de stereotypen?

Na de twee presentaties hebben we nog even nagepraat. De docenten hadden afgevinkt hoeveel jongens en meisjes een tekening hadden gemaakt van een jongen/meisje websitemaker en baas van de zoutfabriek. Op zich viel het allemaal wel mee met de stereotypen. Ook waren er best veel tekeningen bij die gewoon over een totaal ander onderwerp gingen (dino’s, pipo de clown of gewoon een prinses.)

Wel viel het een van de docenten op dat juist de wat stoere meisjes vaak jongens tekenden in een beroep en dat de ‘meisjes-meisjes’ een meisje tekenden. Mijn gedachte daarbij is dan weer dat juist misschien de ‘stoere’ meiden van nature meer geïnteresseerd zijn in de “jongensdingen” en daarin dan toch weinig of geen vrouwelijke rolmodellen zien. Ze gaan er dan makkelijker van uit dat het wel mannen zullen zijn die dat doen. Maar dat is dus gebaseerd op 2x 10 minuten in een kleuterklas vertellen en ik weet echt niet of het verschil er al zo duidelijk is.

Wel denk ik dat het zinvol is om aan dit project mee te werken, gewoon te laten zien wat je doet aan de klas en dat er dus mogelijkheden zijn voor iedereen om iets te kiezen wat bij je past, ongeacht je een jongen of meisje bent. En dat je dus ook niet “zoals een jongen” hoeft te zijn om technische dingen te kunnen of leuk te vinden.

Wat denk jij?

Maakt het uit voor kinderen om voorbeelden van zowel mannen als vrouwen in bepaalde beroepen te zien? Is het nature of nurture dat jongens van techniek houden en meisjes met poppen spelen? Of is het allemaal niet zo zwart-wit en maakt een subtiel duwtje naar de juiste richting een hoop verschil? Laat het weten in de comments!

Share This